ติดตาม Game Play ซับไทยได้ที่:
   rononiisan เป็น user ที่ใช้อยู่ตอนนี้
   rorononii เป็น user เก่าที่ไม่ใช้แล้ว แต่มีไฟล์เก่าๆอยู่


ภาพจาก anime แต่บทพูดจากนิยาย(เพราะฮากว่า)
เรื่องมีอยู่ว่าเคนมันจะงัดเกมโป๊เก่ามาเสพ CG แต่ดันหาซีเรียลในห้องของตัวเองไม่เจอ เลยโทรไปหาริงโกะ น้องสาวต่างสายเลือดที่บ้านโดยบอกให้ช่วยหา "แผ่นกระดาษอะไรสักอย่าง" แถวๆคอมเก่า






     『เจอราวสามชิ้นนะ วินโ•วส์อะไรสักอย่าง แล้วก็I•Mอะไรสักอย่าง......』
     「งั้นเหรอ......」
     『แล้วก็ คิดว่าคงไม่เกี่ยว แต่ว่า มีอันที่มีรูปผู้หญิงน่ารักๆอยู่น่ะ』




     「นั่นแหละ------------------!」

     『ตะ-ตกใจหมดเลย เป็นอะไรไปเหรอ? ส่งเสียงดังแบบนั้น......』
     「อะ-อา ดีใจจัดก็เลยเผลอ น่ะ เอาล่ะ......ตรงนั้นมีหมายเลขเขียนไว้ใช่ไหม?」
     『อืม เอ่-อ ซีเรียลโค้ด? เขียนไว้อยู่น่ะ』
     「อ่านให้ฟังหน่อยได้ไหม?」
     『ก็ได้อยู่หรอก...... ............นี่น่ะ เป็นหมายเลขของอะไรเหรอ?』
     「นะ-นิดหน่อย」
     『นิดหน่อยน่ะไม่รู้เรื่องหรอก』
     「คือ......แบบว่า......ระ-」
     『ระ?』

     「รหัสสำหรับยิงหัวรบนิวเคลียร์」

     『เหหห!? งั้นไม่บอกหรอก! ไม่บอกเด็ดขาด!』
     「โทษทีๆ เมื่อกี้ล้อเล่นน่ะ ล้อเล่น」
     『นะ-นั่นสินะ...... แผ่นพับที่มีรูปเด็กผู้หญิงน่ารักขนาดนี้ จะมีรหัสสำหรับยิงหัวรบนิวเคลียร์เนี่ย...... ......แต่ ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นการอำพราง......』
     「ไม่ๆ ล้อเล่นจริงๆ! อย่าคิดมาก น้องเอ๋ย!」
     『อะ-อืม แต่ว่า ถ้างั้นนี่คือ......』
     「เอ่อ ก็ นะ」
     「ริงโกะเอ๋ย สดับตรับฟังให้ดีๆนะ นั่น สิ่งที่พี่ชายได้ควานหามาทั้งคืนนั้นน่ะนะ เป็นสิ่งที่จำเป็น จากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ」
     『โฮ่~ อย่างนี้นี่เอง ลำบากแย่เลยนะ แล้ว นี่คือ......』

     「อืม รหัสสำหรับเล่นเกมโป๊ที่ชอบ--」

     『ตรู๊ด- ตรู๊ด-』

     「ตัดสายเฉยเลย!」
     「ฮัลโหล! ริงโกะ!?」
     『............ ......ขอโทษนะ พี่ชาย ตอนนี้ริงโกะ มีของที่ต้องยัดลงเครื่องทำลายเอกสารให้ได้อยู่น่ะ เอามือออกห่างไม่ได้เลย』
     「รอเดี๋ยวรอเดี๋ยวรอเดี๋ยวรอเดี๋ยว! ยั้งก่อน น้องเอ๋ย!」
     「เอาล่ะใจร่มๆเข้าไว้ เข้าใจไหม? ฟังเรื่องที่พี่ชายจะพูดให้ดี--」
     『วี่วี่วี่วี่......』
     「เมื่อกี้เปิดเครื่องทำลายเอกสารใช่ม้าย!?」
     『รอก่อนนะ พี่จ๋า ถ้าจบตรงนี้แล้ว จะฟังเรื่องที่อยากบอก』
     「ไม่ๆๆๆ! ช่วยฟังก่อนที่จะจับป่นทีเถอะ! ไหว้ล่ะ ขอร้องจริงๆ!」
     『อืม ถ้าพูดถึงขนาดนั้นล่ะก็......อะไรเหรอ?』
     「คือว่านะ เอ่-อ......ใช่ๆ ก่อนอื่นคุณริงโกะครับ ใยจึงได้อารมณ์เสียหรือ?」
     『เปล่าอารมณ์เสียสักหน่อย』
     「ไอ้เรื่องที่เธอ โจวชู•ริกิบูม เข้าสิงน่ะเข้าใจแล้ว แบบว่า ขอฟังสาเหตุที่อารมณ์เสียหน่อยได้ไหม?」
     『ก็เพราะ......พี่ชายน่ะ......บอกว่าจะเล่นเกมโป๊......』
     「เอ่-อ นั่น แบบว่า คือหึงว่างั้นเถอะ?」
     『......อืม』
     「งะ-งั้นเหรอ」

     『พี่ชายน่ะ ไม่พอใจร่างกายของริงโกะเหรอ?』

     「พรูด!」

     「เธอ เข้าใจความหมายไอ้ที่พูดไหมน่ะ?」
     『เอ่-อ เมื่อก่อน พี่อาสึกะบอกว่า "ถ้าเห็นเคนดูอะไรอย่างหนังสือโป๊ล่ะก็ ให้พูดอย่างนี้ซะ" น่ะ』
     「งะ-งั้นเหรอ......ถ้างั้นก็--」



     『อ่ะ คุณแม่ แอบอยู่หลังเงาประตูในเวลาแบบนี้มีอะไรเหรอ--อ่าว เอ่อ หน้าซีดเผ่นไปแล้ว』

     「ม่ายยย------------------!」

     『ยังไงก็ตาม ห้ามของลามก พี่ชายน่ะ ไม่ต้องดูของแบบนั้นจะดีกว่า ริงโกะคิดแบบนั้นนะ』
     「อะ-เอ่อ คุณริงโกะครับ สิ่งที่เรียกว่าผู้ชายเนี่ยนะ มันเลี่ยงไม่ได้น่ะสิ...... คนที่ไม่คิดเรื่องลามกเลยเนี่ย จะบอกว่ามีแต่ในจินตนาการเลยก็ได้......」

     『ถ้างั้น จะเอาริงโกะไปคิดเรื่องลามกก็ได้นะ!』

     「พรูด!」

     『อ่าว คุณพ่อ ทำไมเหรอ ดึกดื่นป่านนี้? อื๋ม? "พ่อไม่ได้ยินอะไร ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น......" เนี่ยนะ? อื๋อ? เป็นอะไรไปเหรอ? ร้องไห้เหรอ? นี่ ร้องไห้อยู่เหรอ? อ่ะ......ไปซะแล้ว』

     「โน่วววว------------------!」

     『เอาเป็นว่า พี่ชาย! ทั้งเกมโป๊ ทั้งหนังสือโป๊ ขอห้าม!』
     「เอ๋-!? ถึงจะเป็นน้องสาวก็เถอะ เล่นชิงปัจจัยการดำรงชีวิตของพี่ชายไปเนี่ย เธอเป็นยักษ์เป็นมารเรอะ!」
     『สำหรับพี่ชาย ของลามกเนี่ย กลายเป็นปัจจัยการดำรงชีวิตไปแล้วนี่เอง......』
     「ก็บอกว่าสำหรับผู้ชายเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ไง! จะบอกว่าเป็นกลไกทางชีวภาพ หรือระดับที่เหนือกว่าด้านมืดดี แบบ ความต้องการขั้นพื้นฐานไง! ระดับเดียวกับการกินการนอนน่ะ เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้!」
     『อะ-อื-ม......นั่นสินะ......ริงโกะ ไม่เข้าใจเรื่องของผู้ชายน่ะ...... ขอโทษนะ...... ถ้าอย่างนั้นล่ะก็』
     「อะ-โอ้ว ช่วยบอกซีเรียล--」

     『จะส่งรูปโป๊ของริงโกะไปให้นะ!』

     「ฉ็อตเด็ดจากเกมโป๊โผล่มาในโลกแห่งความเป็นจริงแว้ว------------------!」

     「เดี๋ยวๆๆ ริงโกะ! ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้! ไม่ต้องทำก็ได้นะ!」
     『............ฮือ โหดร้ายอ่ะ......พี่ชาย ริงโกะเอง......กระซิก......ก็โต ขั้นเยอะนะ นมก็ดื่ม......กระซิก......พยายามขนาดนั้นแท้ๆ......』
     「ปะ-เปล่า นั่นมันไม่ใช่ปัญหาน่ะนะ!」
     『......โตขึ้นจริงๆนะ ......เดี๋ยวจะถ่ายรูปส่งไปให้ จะดูก็ได้นะ!』
     「โอ๋อว!? ระ-รอประเดี๋ยว! ดีใจก็จริง! ดีใจก็จริงอยู่! แต่ในฐานะมนุษย์ ในฐานะพี่ชายตัวเป็นๆ มีหน้าที่ที่ต้องห้ามอย่างสุดชีวิต--」

     『ตรู๊ด- ตรู๊ด-』

     「น้องพี่------------------!」

     「ยะ-แย่แล้ว ยัยริงโกะ ไอ้หยั่งงี้ มีหวังส่งรูปโป๊มาจริงๆแหง......」
     *มีเมล์เข้ามา      「โอ้ววววววววววววว!?」
     「นี่มันอะไรกัน......! มันเรื่องอะไรเนี่ย! นิ้ว......นิ้วมันขยับไปเองงั้นเร้ออ!?」
     「โธ่โว้ย......ขอโทษ......ขอโทษนะ น้องรัก! แต่ว่า แต่ว่าพี่น่ะ......พี่ชายน่ะ อ๊าาาาาาาาาาาาา!」
     「หวาาาา! นะ-นิ้วมือมันไปแล้วว!」



     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .
     .




Comment

Comment:

Tweet

5555 เมื่อไหร่นิยายในไทยจะออกถึงเนี่ย ฮ่ามากมาย

#3 By chainer (103.7.57.18|124.120.175.151) on 2012-12-28 20:02

ฉบับนิยายฮากว่าอนิเมเยอะเลยจริงๆ
แล้วไอ้บทสนทนาของน้องสาวนั่นมันอาร๊ายยย
ไอ้เคนแกคิดอยู่สินะ สินะ !?

#2 By Phoenixคุง (103.7.57.18|223.206.247.79) on 2012-11-25 21:35

เคน รูปสุดท้ายนายผิดหวังสินะsad smile

#1 By Clound7 (103.7.57.18|202.28.62.245) on 2012-11-24 04:35